معرفی هنرمند | هرب لوبالین، پدر تایپوگرافی

مانا بهری مطلقمانا بهری مطلق

هرب لوبالین یکی از مشهورترین تایپو گراف‌ها و مدیران هنری آمریکایی بود. او مجله‌های مدرنی را با هدف یافتن شیوه‌های جدید صفحه‌آرایی و در واکنش به مجموعه الهاماتی که سمت تر و انتقاطی تر از نمادهای مدرنیسم بودند، پایه‌گذاری کرد. آثار او با ایجاد ارتباط میان نوشته و تصویر، در جستجوی شیوه‌ای نوین بودند. لوبالین قواعد و اصول کهنه طراحی حروف را ازمیان برد و به حروف چاپی شخصیت بخشید. او را قانون شکن در طراحی حروف چاپی می‌نامند. او به اصالت فرم‌ها اعتقاد داشت و آن را رعایت می‌کرد و نیز معتقد بود که در طراحی حروف باید فراتر از یکدستی عمل کرد. از قانون شکنی‌های هرب می‌توان پیچ و تاب‌های تند، سایه‌های تکه تکه شده، خطوط متداول رو به بالا و پایین و کلماتی که به تصویر تبدیل شده‌اند نام برد. لوبالین در کارهایش با شخصیت دادن به حروف، بیان کرد که حروف صرفا ظرف‌های فرم نبودند بلکه اسبابی برای معنی بودند. او در عرصه تایپوگرافی و فتوتایپوگرافی دهه ۶۰م. از پیشگامان در آمریکا بود. از روحیه تجربه‌گر برخوردار بود و سعی داشت به کارهای جدید دست بزند.

هرب لوبالین در مدرسه هنر کوپریونیون در نیویورک طراحی را فرا گرفت. پس از فارغ التحصیلی، بر روی نمایشگاه «دنیای شهری» کار کرد. نخستین سمت مهم او در سال ۱۹۴۰م. مدیریت هنری شرکت «سادلر و هنسی» (شرکت ویژه خدماتی طراحی برای فراورده‌های دارویی) بود. به دلیل نواوری و خلاقیت مشهور به نمونه (انقلاب خلاق) بود. این موقعیت به وی فرصت داد تا به قدرت تصمیم‌گیری سریع درباره صفحه آرایی، فراهم کردن طرح‌های اولیه و انتخاب تصویرسازان و عکاسان دست یابد.

در میان همکاران لوبالین، طراحان مشهوری همانند آرون برنز، سیمور کواست و جرج لویز حضور داشتند. او در سال ۱۹۶۴م. با هدف تاسیس شرکت طراحی «هرب لوبالین»، «سادلر و هنسی» را ترک گفت. شیوه لوبالین کنایه‌آمیز و تصنعی بود و در بسیاری از ویژگی‌ها با آثار معاصرانش، چون سیمور کواست و میلتون گلیزر در استدیو پوش پین، همسو بود. وی به عنوان تایپوگرافیستی بسیار مبتکر، که کاربردگرایی را همراه با تایپوگرافی گویا پذیرفت، شناخته شده بود.

ابداع چاپ نوری در۱۹۶۰م. آزادی فوق‌العاده ای را در انتخاب و چیدمان حروف به طراحان بخشید. جایگزینی سیستم فتوتایپ به جای محدودیت طبیعی حروف فلزی دست ساز که از زمان گوتنبرگ وجود داشتند، امکان دسترسی به اندازه‌های گوناگون حروف را بیش از پیش فراهم آورد. لوبالین از این تغییرات فنی در جهت بالابردن تاثیر مفاهیم استفاده کرده و با دستکاری حروف با لنزهای اعواج دهنده، تضاد‌های مقیاسی چشمگیری را بوجود آورد. تیترهای بزرگ ، که با بلوک های متراکم حروف همراه بودند، از ویژگی‌های بارز آثار لوبالین به شمار می‌رفتند. وی با نزدیک شدن به کارهای آژانس «دُیل، دین، برنبِچ»   که تبلیغات بازرگانی مفهومی را ارائه می‌کرد، بخشی از یک جنبش امریکایی شد که در نظر داشت ایده نماد تصویری را بکار گیرد. بهترین شکل آن، در تایپوگرافی‌های تصویری او بود که شامل حروف نمادینی بودند که مفهومشان را بیان می‌کردند. در سال ۱۹۶۱م. از لوبالین به عنوان سردبیر هنری با تجربه‌ای خواسته شد که هفته نامه «سَتردی ایونینگ» را دوباره طراحی کند. او برای این هفته‌نامه بسیار مهم، لوگوی تازه ای را ارائه کرد و سبک جدیدی را در طراحی داخلی ان به کار بست، که در برگیرنده استفاده نمایشی از ویرایش عکس بود. جامعه ملی مدیران هنری برای قدردانی ، وی را به عنوان مدیر هنری سال برگزیدند.

در دهه ۱۹۶۰م. هنگامی که انتشارات‌های ضدبنیادگرا و انتقادی نوپا رشد می‌کردند، لوبالین  نیز مجله‌هایی با شمارگانی کم طراحی می‌نمود که به وسیله رالف گینزبورگ منتشر می‌شدند، نظیر «اِرُس»، «فَکت» و «آوانگارد». این مجلات در سرمقاله‌ها، با گزارش‌های به روزشان، رویدادهای جاری را از طریق عکس یا تصویرسازی ارائه می‌کردند. لوبالین برای مجله «آوانگارد» لوگویی طراحی کرد که بعدها در سال ۱۹۷۰م. به وسیله تام کارناس، به تایپفِیسی مستقل و کامل با حروف کوچک و بزرگ تبدیل شد. لوبالین در مقام هنری فصلنامه تحقیقی فَکت ایده آرامش را ابداع کرد.

او در فَکت از ظاهری بسیار ساده و ترکیب رنگی سیاه و سفید متن استفاده کرد به گونه‌ای که بع وازه کلاسیک معنی جدیدی بخشید. کاهش تمامی عناصر بصری در هر شماره و تنها استفاده از یک تصویرسازی و یک تایپ فیس برای طراحی البته محبوبیت فَکت به جهت طراحی خاصش بود. در سال ۱۹۶۸م.

AVANT GARDE MAGAZIN    «آوانت گارد» به نوعی امضای لوبالین محسوب می‌شد.

در این سال لوبالین به همراه آرون بِرنز و ادوارد رُند تالِر «انجمن بین المللی طراحی حروف » را تشکیل دادند. در سال های بعد ۳۴ شکل حروف هم خانواده و ۶۰ شکل نمایشی حروف را ایجاد نمودند. مرکز مطالعات طراحی و تایپوگرافی «هرب لوبالین» در سال ۱۹۸۵م. در نیویورک برای ترویج پژوهش‌های طراحی تایپوگرافیک ایجاد شد.

نظرات

1 دیدگاه در "معرفی هنرمند | هرب لوبالین، پدر تایپوگرافی"


میهمان
کریم زینتی
مرداد ۱۰, ۱۳۹۶

عالی بود ممنونم از دوستان خوب و بااین مطالب خوبی که انتشار می کنید در مورد فونت و کالیگرافی باید بیشتر صحبت بشه و مخصوصا در مورد فونت ایرانی