۱۵ آوریل| ۲۶ فروردین؛ زادروز لئوناردو داوینچی، بزرگترین نقاش تاریخ

لئوناردو دی سر پیرو داوینچی (۱۵ آوریل ۱۴۵۲ – ۲ مه ۱۵۱۹) دانشمند، نقاش، مجسمه‌ساز، معمار، موسیقی‌دان، ریاضی‌دان، مهندس، مخترع، آناتومیست، زمین‌شناس، نقشه‌کش، گیاه‌شناس و نویسنده ایتالیایی دوره رنسانس بود. نبوغ او شاید بیش از هر چیز دیگری مورد توجه بوده است. لئوناردو داوینچی معمولا به عنوان نمونهٔ بارز یک مرد رنسانس معرفی می‌شود. از او به طور گسترده بزرگترین نقاش تاریخ یاد می‌کنند، عده‌ای نیز او را با استعدادترین شخصی می‌دانند که تا کنون در این جهان زندگی کرده است.
داوینچی در ۱۵ آوریل ۱۴۵۲ میلادی در نزدیکی شهر فلورانس واقع در ایتالیا پا به عرصه گیتی نهاد. پدر او کارمند دولت و مادر او نیز در مهمانخانه ای کار می‌کرد. وی دوران کودکی را پیش پدر بزرگش و تحصیلات ابتدایی را در مدرسه دهکده سپری کرد و در آن زمان بود که با حل مسایل مشکل ریاضی نشان داد که دارای هوش زیادی است.
پدر لئوناردو داوینچی از لحاظ مالی قدرت کافی داشت و او را نزد پیکر تراش معروف آن زمان فرستاد. لئوناردو در هنر نقاشی نیز استعداد فراوانی داشت و با آشکار شدن استعدادش باعث شد که در سن ۱۶ سالگی استاد نقاشی‌اش (آندره دل وروچیو) او را بسیار تشویق کند. استادش به او فن کار کردن روی سنگ مرمر,چوب و فلز را آموخت و معتقد بود که آشنایی با مکتبهای کلاسیک لاتین ویونان,فلسفه,ریاضیات و کالبد شکافی برای لئوناردو بسیار ضروری است.
لئوناردو در ۲۶ سالگی تحصیلاتش را تمام کرد و به گروه نقاشان پیوست.در آن زمان توانست آلت موسیقی جدیدی به نام عود را اختراع کند و همین امر مورد توجه دوک لودویک سفورزا که بعدها حکمران میلان شد,قرار گرفت. لئوناردو داوینچی در عین حال که یک نقاش و مجسمه ساز بزرگی است یک عالم و متفکر و ابداع کننده یک زیر دریایی جنگی است.‎
در آن زمان مدعیان تاج و تخت ایتالیا برای تصاحب مقام پادشاهی با هم در حال جنگ بودند. لئوناردو نیز از آب گل آلود ماهی گرفت و شروع به ساختن و طراحی ماشین‌های جنگی کرد و همین کار باعث شد که دوک به پادشاهی رسید. لئوناردو هم سریعا وقت را غنیمت شمرد و نقشه های جدید شهر سازی را که مطابق با آن طرح شبکه فاضلاب شهر مطلوب می‌شد ،ارائه می داد، اما دوک که فقط به نقاشی علاقه داشت،آن را قبول نکرد. او پس از مدتی به لئوناردو فرمان داد که تابلوی «آخرین شام» را که از آثار نفیس و ارزشمند لئوناردو داوینچی بود در خانقاه سانتاماریا به معرض نمایش بگذارد.‎
لئوناردو داوینچی مخترع بزرگی بود، او مسلسل، تانک نظامی، ساعتی که به ساعت داوینچی معروف است، کیلومتر شمار و خیلی چیزهای دیگر را اختراع کرد. لئوناردو در سال ۱۵۰۰ م در سن ۴۸ سالگی به وطن خود (فلورانس) بازگشت و شش سال از عمرش را در آنجا گذرانید و در همین مدت بود که با شکوه‌ترین اثر هنری خود را یعنی «مونالیزا»یا«لبخند ژوکوند» را خلق کرد. (بعضی اعتقاد دارند که این اثر تصویر خود لئوناردو است.)
داوینچی هیچ گاه اسرار مربوط به دستگاه ماشین‌های جنگی‌اش را فاش نکرد زیرا اعتقاد داشت که (طبیعت زشت انسان او را مجبور می‌کند که از این وسیله‌ها در راه مقاصد ناپسند و خرابکارانه استفاده کند.)
لئوناردو آثار و نوشته‌های متقرق بسیاری از خود به جای گذاشته است که همه آنها با رمز یا به صورت معکوس نوشته شده اند خود در رابطه با یادداشت‌ها می‌گوید : (این یادداشت‌ها مجموعه‌ای است آشفته از افکار و نظرات من و امیدوارم روزی بتوانم آنها را سر و سامان بدهم و نظم و ترتیبی در آنها به و جود آورم.)

سرانجام لئوناردو داوینچی در سال ۱۵۱۹ م در گذشت و مدت‌ها پس از مرگش به تدریج پرده از راز یادداشت‌هایش برداشته شد و افکارش مورد استفاده نسل‌های بعدی قرار گرفت.

 

 آرامگاه داوینچی در کلیسای سنت هابرت در شهر آمبویس، فرانسه‎

برجسته‌ترین اثر داوینچی، مونالیزا، مشهور به لبخند ژوکوند‎

نظرات

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *