یادداشتی به بهانه‌ی نمایشگاه گرافیک و پوستر‌های تئاتر ایران در روز جهانی طراحی – خانه هنرمندان ایران

● علی سیابانی، طراح گرافیک 

● یادداشتی به بهانه‌ی نمایشگاه گرافیک و پوستر‌های تئاتر ایران در روز جهانی طراحی – خانه هنرمندان ایران – اردیبهشت ۱۳۹۶

روز جهانی گرافیک و یا به اصطلاح رایج سال‌های اخیر ” روز جهانی طراحی”، فرصتی برای یک دوره‌همیِ حرفه‌ایست تا متخصصین دنیای دیزاین به بهانه‌ی رویدادهایی نظیر جشنواره، نمایشگاه و کارگاه‌های تخصصی دیداری تازه کنند و قدرت و توان حرفه‌ای خود را به رخ مخاطبین و حتی گاهی همکاران خود بکشند.

این رویداد جهانی امسال نیز همچون سال‌های گذشته در چند شهر ایران با ذرق وبرقی خاصی برگزار شد. از مشهد تا تبریز، از آمل تا اهواز، از انجمن‌ها تا دانشگاه‌ها و آموزشگاه‌ها و حتی بخش‌های خصوصی و کوچک. همگی تلاشی مضاعف برای انعکاس پتانسیل هر بخش در شرایط موجود و اعلام حضور و هم راستایی با تمام شهرهای کوچک و بزرگ سراسر جهان در ۲۷ آوریل.

 

اما آنچه که حائز اهمیت است در کنار تمام کمیت انبوه غروربخش، کیفیت مناسب این دست از رویدادها نیز مهم و قابل توجه است.

قطعا برای برگزاری هر رویدادی به ویژه از جنس هنر، استانداردهایی رایج است. چارچوبی تعریف شده که اهالی گرافیک به آن بیش از هر قشری حساس و مقید هستند. طراحان در طول هر سال با تمام مشتریان و سفارش‌دهندگان خود پیرامون رعایت این قواعد در ارائه‌ی محصول ویا اثر صحبت می‌کنند، چانه می‌زنند و قرارداد می‌بندند. و حتی اگر صاحب کرسی مدرسی نیز باشند، این روال در روزهای به اصطلاح ژوژمان، با هنرجویان و دانشجویان خود بر سر کیفیت ارائه‌ی آثار ساعت‌ها صحبت می‌کنند. و تاکید فراوان که ” کیفیت پرزنت هر اثر تضمین تاثیرگذاری آن در مخاطب است.

و حال پلان آخر، جمعه ۸ اردیبهشت ۱۳۹۶، آئین گشایش نمایشگاه “گرافیک و پوستر‌های تئاتر ایران” در خانه‌ی هنرمندان ایران که توسط انجمن طراحان گرافیک در کنار جمعی از استادان، طراحان و هنرجویان رشته‌های هنری بویژه دیزاین برگزار می‌شود.

آثاری ارزشمند با ارائه‌ی کاملا منحصر و متضاد با تمام آموخته‌های سال‌های مدید هر هنرمند، از نوع ارائه تا نورپردازی و چیدمان و حتی نبود شناسنامه‌ی اثر که قطعا هر طراح و حتی هنرجوی این رشته را در تضادی شدید با تمام اندوخته‌های خود قرار می‌دهد.

کیفیت نمایشگاه به روایت تصاویر زیر بیشتر قابل لمس برای خوانندگان محترم می‌باشد. و این سوال برای نویسنده‌ی این یادداشت همچنان باقی‌است که برگزاری رویداد به هر نحوی و اعلام آمار غلط در برگزاری وسیع این نمایشگاه در چندین شهر ایران چه گرهِ کوری از مشکلات خانواده‌ی طراحان گرافیک این سرزمین باز خواهد نمود؟

 

 

نظرات

1 دیدگاه در "یادداشتی به بهانه‌ی نمایشگاه گرافیک و پوستر‌های تئاتر ایران در روز جهانی طراحی – خانه هنرمندان ایران"


میهمان
فرزاد
خرداد ۱, ۱۳۹۶

فضای هنری پایتخت به قدری بی جهت اشباع شده که متاسفانه هیچ کس ارزشی برای کار خودش هم قائل نیس! این اتفاقات توی کلاس هر یک از صاحبان اثر این نمایشگاه، اگه از سمت دانشجویی رخ بده، یا در نمایشگاه رسمی توی یکی از شهرهای دیگه رخ داده بود، قطعا منتقدین کمر به قصد تخریب و تحقیر برداشته بودن! اما الان هیچ کس جز به به و چه جه چیزی درموردش نمیگه!!!!!